Afgelopen zaterdagavond mocht de Arenberg in Antwerpen toeschouwer zijn van S10’s diepgewortelde getuigenissen in haar eerste theatervoorstelling Groeipijn, een muzikale bloemlezing van haar muziekoeuvre. Met intieme eerlijkheid koos ze resoluut voor kwetsbaarheid, en het publiek kon niet anders dan dat vastgenageld te waarderen.

Het grote publiek leerde de Nederlandse Stien den Hollander (24) kennen door haar Eurosongdeelname met De Diepte in 2022, al is ze al sinds 2017 actief in het Nederlandse muzieklandschap. Deze zomer liet ze – af en toe samen met beste vriendin Froukje – verschillende club- en festivalgronden daveren door de combinatie van elektronische beats en haast poëtische Nederlandstalige songteksten. Met Groeipijn kiest S10 voor een volledig nieuw format: een voorstelling waarin ze haar donkere verleden openlijk en ongegeneerd vastgrijpt, om het daarna zachtjes neer te zetten.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door S10 (@s10s10xx)

Stijg maar op, laat maar los

Terwijl de muzikanten het Arenbergpodium betraden, klonk er uit de boxen hoe moeilijk ‘Stientje’ het altijd gehad heeft om een plek te vinden die haar toebehoort. Wanneer S10 opkwam in de schaduw van de instrumenten en zich al snel terugtrok achter een wit doek in de achtergrond, voelde dat dus meteen metaforisch. Ze zette de voorstelling in met De Straten Versieren Met Bloemen, en wanneer ze zong ‘Stijg maar op / Laat maar los’, is dat exact wat ze die avond zou doen.

S10’s jonge leven is getekend door mentale moeilijkheden, psychoses en zelfmoordpogingen. Die problematieken vormden de aanzet voor haar debuutplaat Antipsychotica uit 2017, maar het is voor het eerst dat ze een nummer van die plaat voor het grote publiek brengt. De rauwe eerlijkheid van de gestripte versie van Van Kant veroorzaakte glazige ogen tot op de achterste rij.

Tastbare kwetsbaarheid

Hoewel er qua format meer afstand was tussen S10 en het publiek dan in een gemiddelde festivaltent, overbrugde ze die door de ruimte anders in te vullen. Tijdens Masker Af daalde ze van het podium neer, en bewandelde ze de gangpaden in de zaal. Het ongemak dat het lied vertolkte, was bijna tastbaar. Slechts enkelingen durfden naar hun smartphone te reiken nu S10 zo dichtbij was, bang om de sfeer te verbreken.

Eens terug op het podium vertelde ze hoe muziek haar al van jongs af aan ademruimte geeft. Op de gitaar die ze ooit van haar moeder kreeg, begon ze aan een akoestische versie van Vleugels. Zonder microfoon, zonder versterker. Enkel de tonen en uithalen van haar puurste kwetsbaarheid, en de stilte die de zaal omsloeg. Die uithalen waren ook voelbaar bij songs van haar laatste album Ik Besta Voor Altijd Zolang Jij Aan Mij Denkt, zoals Adem Je In, Laat Me Los en Zondagskind. Tot kippenvel toe.

Een perfecte dag om op tornado’s te jagen

Aan het einde van de voorstelling bracht S10 een ode aan de Amerikaanse singer-songwriter Jim White, ingeleid met één van zijn recente Facebookposts: ‘Het is geen kleine prestatie om jezelf uit het diepste van het donker naar hoger gelegen gebieden te drijven. Maar het kan gebeuren. En als het gebeurt, laat het je verdomd zeker weten dat het het allemaal waard was.’ Met die affirmatie zette ze haar cover in van Whites A Perfect Day To Chase Tornados. De regenstorm die buiten woedde, was er niets tegen.

Afsluiten deed ze met een Nederlandstalige cover van Lana Del Reys Paris, Texas, al zittend op de grond, begeleid door het keyboard. Ze gaf zich over aan het podium en het publiek, zonder er iets voor terug te verwachten. Behalve onze onverdeelde aandacht, en die kreeg ze. Er zit eenheid verscholen in samen breekbaar durven zijn.

Wie met vragen zit over zelfdoding kan terecht bij de Zelfmoordlijn op het gratis nummer 1813, of op de website www.zelfmoord1813.be.

Nood aan een gesprek? Je kan terecht bij Awel op telefoonnummer 102, of via chat op awel.be.

Tekst: Una Roosen
Beeld: © Una Roosen