18/12/2024

Foreverandevergem een rauw familieportret

Foreverandevergem het verhaal van een doorsnee familie, of toch niet. In het theaterstuk Foreverandevergem word je meegenomen in het verhaal van de familie Pinoy. Actrice Marijke Pinoy maakte samen met haar vijf kinderen, Arend, Lotte, Gilles, Titus en Cesar een prachtig theaterstuk over de familie. Het stuk geeft het rauwe aspect van het moederschap weer. Een puur familieportret waarin iedereen wel iets herkent.

 

Het stuk speelt zich af in het ouderlijk huis van de kinderen, dat zich bevindt in Evergem. De locatie zorgt ervoor dat je vanaf je binnenstapt wordt meegezogen in de sfeer van het stuk. Je loopt langs het huis naar de tuin om daar plaats te nemen in een grote tribune. In de korte wandeling naar de tuin, kom je veel te weten over de familie Pinoy. Kleine details zoals de begraafplaats voor hun huisdieren, laten bezoekers meteen wegdromen over hoe het geweest is om daar op te groeien.

Tussen Marijke, haar kinderen en schoonkinderen rennen ook haar kleinkinderen. De kleinkinderen openen het stuk met een korte schets van de familiestamboom. Hier wordt de toon direct gezet. Marijke wordt te snel verliefd.  De voorstelling van de stamboom is kort maar krachtig en laat het stuk direct met een komische noot beginnen. Daarna begint de echte rollercoaster van de voorstelling. Een afwisseling tussen energieke passages met choreografieën en luid geschreeuw en rustige passages met poëtische teksten. Deze mix zorgt ervoor dat je van de ene emotie in de andere wordt gegooid. Het ene moment lig je op de grond van het lachen, het andere moment leef je helemaal mee met de diepzinnige teksten en pakkende live muziek. De muziek tijdens het stuk wordt live gebracht door de band Peenoise, bestaand uit Cesar, Titus en Gilles Pinoy.

Foreverandevergem is een waar kunstwerk dat voortvloeit uit de creativiteit van een volledige familie. Het stuk is een mix van fictie en realiteit en schetst een rauw  portret van de familie Pinoy, dat iedereen met zijn gezin moet kijken.

Tekst: Clara Petillio

Beeld: Pixabay