Zot doen en je helemaal uitleven: het hoort bij jong zijn. Op de middelbare school op vrijdagavond en als je geluk hebt ook op zaterdag. Of als student in Leuven op donderdag. Het lijkt wel alsof feesten, uitgaan en uitbundig plezier maken de norm zijn. Wie als jongere of jongvolwassene nog nooit te diep in het glas heeft gekeken, heeft iets van het leven gemist, zo lijkt het wel.

Woorden als ‘fuiven’, ‘drinken’, ‘versieren’, ‘een lief’. Ze maken vanaf pakweg de eerste jaren van de middelbare school al deel uit van de woordenschat van veel tieners en jongeren. Velen kijken jaren uit naar die avond waarop ze eindelijk voor het eerst met vrienden mogen uitgaan. Naar een fuif, meestal georganiseerd door de jeugdbeweging. In een Chiro lokaal, café of soms zelfs dancing helemaal uit de bol gaan. Voor veel jongeren hét hoogtepunt van de week. Drinken en zot doen lijken bijna verplichte onderdelen van volwassen worden. Superplezant allemaal – als je de reële kans op gehoorschade niet meerekent.

Ik kan er ook wel inkomen: fuiven kunnen zorgen voor onvergetelijke herinneringen en verhalen waar je nog dagen nadien samen om kunt lachen. Soms zelf nog jaren later. Meepraten over wie wie heeft versierd, of er gedanst of, in extreme gevallen, gevochten is, hoort erbij. Het creëert een soort groepsgevoel, een gedeelde ervaring waardoor veel jongeren zich verbonden voelen. Soms voelde ik me daardoor een beetje buiten de groep staan, alsof ik iets miste. Niet omdat ik het per se zelf wil meemaken, maar om te begrijpen waarom het voor anderen zo belangrijk en leuk is. En eerlijk: het klonk en klinkt soms ook gewoon echt plezant.

Thuisblijven is ook oké

Maar zelf ben ik dus nooit een grote feestganger geweest. Nog steeds niet, trouwens. Ik denk trouwens dat ik niet de enige ben die er bewust voor kiest om gewoon lekker thuis te blijven.

Niet iedereen geniet van drukte, luide muziek of sociale verplichtingen. Voor sommigen zijn dat gewoon te veel prikkels, is het te vermoeiend. Of het is simpelweg niet hun idee van ontspanning. Terwijl de ene persoon energie krijgt van luide muziek en oplaadt tussen de dansende massa, voelt de ander zich pas echt tot rust komen in stilte of in een kleine, vertrouwde kring. En daar is niets mis mee. Gezellig met een kat op schoot of een spannende film op vrijdagavond, dat is voor mij een ideale manier om het weekend te beginnen. En uiteraard ook met muziek erbij maar dan liever in mijn oortjes.

Bovendien speelt persoonlijkheid ook een rol. Introverte mensen, zoals ikzelf,  halen vaak minder energie uit sociale evenementen dan extraverte mensen. Dat betekent niet dat wij asociaal zijn – integendeel. We genieten gewoon van andere dingen: een goed boek, een diepgaand gesprek, een creatieve hobby. Dingen die misschien minder zichtbaar zijn dan een nachtje stappen, maar wél minstens even waardevol.

En laten we niet vergeten: uitgaan kost ook geld. In tijden waarin alles duurder wordt, is het logisch dat sommigen liever kiezen voor een gezellige avond thuis, zonder dure inkom, drankjes of taxi’s. Of ze willen op zaterdag fris en uitgeslapen zijn om iets anders te doen – werken voor school, gaan sporten of gewoon genieten van het weekend.

Wat mij betreft hoeft plezier of ontspanning niet luid, laat of alcoholisch te zijn. Soms zit het net in het kleine, het rustige. Plezier betekent voor iedereen iets anders, is de boodschap.