De Netflixserie Adolescence viel dit jaar royaal in de prijzen op de Emmy Awards en werd bekroond tot Outstanding Limited Series. Momenteel staat de reeks zelfs in de top 10 meest bekeken series ooit op Netflix, met meer dan honderd miljoen kijkers wereldwijd. Maar is Adolescence ook echt de moeite waard?

Vanaf seconde één is er actie in Adolescence  en word je helemaal in het verhaal meegezogen. De politie stormt binnen in het huis van de familie Miller. Op dat moment is nog niet duidelijk wat er aan de hand is, maar de aanwezigheid van de speciale eenheid van de politie doet vermoeden dat de situatie ernstig is. Uiteindelijk blijken de speurders niet op zoek naar een angstaanjagende grote crimineel, maar naar de dertienjarige Jamie Miller. Hij wordt verdacht van de moord op een klasgenootje. Zijn ouders blijven geschokt en vol ongeloof achter.

Het gevaar van sociale media

In de volgende afleveringen komt de waarheid snel aan het licht. Jamie heeft het meisje doodgestoken op straat. Tijdens gesprekken met de politie en een kinderpsycholoog blijkt dat hij jarenlang werd gepest door het slachtoffer en door klasgenoten op sociale media. Een thema dat de serie duidelijk wil aansnijden en wat de kijker ook laat nadenken over de huidige tijd waarin we leven.

Hier raakt de serie aan een uiterst actueel thema: de impact van online haat en sociale druk bij jongeren. De makers van Adolescence slagen erin dit verhaal op een goede manier over te brengen. Het confronteert de kijker, en zeker ouders, met lastige vragen. Hoe ver gaat de invloed van sociale media? En vanaf welke leeftijd geef je je kind toegang tot die digitale wereld?

Wat de serie nog zo’n succes maakt, is het feit dat alle afleveringen in one take gefilmd zijn. Er mag dus niets fout gaan en de acteurs mogen zeker niet hun tekst vergeten of je kan helemaal opnieuw beginnen. Het maakt de serie veel geloofwaardiger. Je zit als kijker als het ware opgesloten in dezelfde tijd en ruimte als het personage. Hierdoor komen de emoties van de personages harder binnen. Het is een gewaagde keuze om het complexe verhaal op deze manier te filmen, maar de cast van Adolescence heeft het tot een goed einde gebracht.

Uitblinker Owen Cooper

Eén acteur springt er echt bovenuit: Owen Cooper. De jonge Cooper speelt het hoofdpersonage Jamie Miller. Op amper veertienjarige leeftijd weet hij een moeilijk, ook enigszins beangstigend personage neer te zetten. Dat dit zijn eerste optreden ooit op een set was, maakt het alleen maar indrukwekkender. Cooper werd beloond voor zijn indrukwekkende acteerprestatie tijdens de prestigieuze Emmy Awards, waar hij als jongste mannelijke winnaar ooit geschiedenis schreef. De Emmy Awards zijn prestigieuze prijzen die jaarlijks worden uitgereikt aan de beste televisieproducties en -prestaties.  De cast van Adolescence sleepte in totaal maar liefst acht beeldjes in de wacht, wat duidelijk maakt dat de serie een groot succes is bij het publiek.

Ook de andere acteurs van de cast waren sterk. De ouders van Jamie kwamen heel geloofwaardig over. Vooral het ongeloof bij de vader toen hij de beschuldigingen aan het adres van zijn zoon hoorde, was indrukwekkend. In één van de beste scenes uit de serie geeft Jamie toe dat hij schuldig is. De vader wil hem eerst geen knuffel geven, maar enkele seconden later beseft hij dat hij nog steeds de vader van Jamie is en omhelst hij hem toch stevig. De manier waarop hij deze scène speelde is fantastisch. Die rauwe emotie komt echt hard binnen. Ik kan me voorstellen dat ouders die deze scène zien, even stilstaan bij de manier waarop zij hun kinderen opvoeden.

Minder overtuigend was de tijd die tussen verschillende scenes zat. Omdat alles in one take gefilmd is, moet er tussen bepaalde scenes wat tijd worden opgevuld. Zo is er bijvoorbeeld een moment waarop een politieagent tijdens een verhoor koffie gaat halen. De minuten die dan voorbijgaan, voelen eindeloos aan en halen de spanning een beetje weg. Het zorgt ervoor dat sommige scènes onnodig lang aanvoelen.

Kortom, Adolescence is geen gemakkelijke reeks om te kijken, maar wel een die nazindert. De serie combineert een heftig verhaal met een speciale manier van filmen en sterke acteurs. Ze zet aan tot nadenken over opvoeding, de digitale gevaren en de kwetsbaarheid van jongeren in een online wereld. Adolescence confronteert met de realiteit van een generatie die opgroeit onder constante online druk. De serie maakt zichtbaar hoe sociale media zowel verbinden als kwetsen, en doet dat op een manier die blijft hangen.

Tekst: Joram Van Ossel
Foto: © cottonbro studio via Pexels