05/10/2025

RECENSIE – Met bravoure én barsten: Zwangere Guy geeft zichzelf bloot op nieuw album ‘Dit is Guy’. ★★★★☆

Zes jaar na zijn mokerslag ‘Wie is Guy? presenteert Gorik van Oudheusden, alias Zwangere Guy, zijn nieuwe album: Dit is Guy.

De titel klinkt bedrieglijk, maar net die eenvoud is betekenisvol. Dit is geen zorgvuldig geconstrueerd alter ego en geen kunstmatig imago. Dit is Zwangere Guy zelf: de mens achter de rapper, de vader achter de artiest, de Brusselaar die zichzelf opnieuw probeert te definiëren. Een plaat over vaderschap, twijfel, liefde voor de stad, inkeer en zelfliefde.

Van stormram naar yogamat

Waar de jonge Zwangere Guy de energie had van een stormram, klinkt zijn nieuwe werk als een wirwar aan emoties: complex, gelaagd en soms chaotisch, maar telkens verrassend. Het ene moment hoor je de branie die zijn reputatie vestigde, het volgende moment klinkt er zachtmoedige introspectie. Hij schakelt moeiteloos tussen rapper en dichter, tussen patser en filosoof. Daardoor voelt Dit is Guy als een filmisch portret: van de drukke straten van Brussel tot de stilte van de woonkamer waar hij zichzelf heeft (her)ontdekt.

Al bij de opener DMT wordt duidelijk dat Zwangere Guy door een grote omwenteling ging. “Kon ik terug dan gaf ik zus direct een beter leven,” rapt hij, om even later het heden te schetsen: “Mijn zus die kwam terug in mijn leven en is nu bazin van de keten, het werkt.”

Een duidelijke referentie naar het werk achter de schermen dat de afgelopen jaren bijzondere proporties heeft aangenomen. Zwangere Guy is geen kleine garnaal meer, maar een volwaardig artiest. Met shows op de grootste festivals van ons land komt er heel wat planning bij kijken. Een proces waarin zijn zus een belangrijke steunpilaar is. Verder helpt ze mee in het creatieve ontwerp van de merchandise alsook de promotie van het album. Het is duidelijk de toon van iemand die vrede vond na jaren van storm en zijn zus heeft weten omarmen in plaats van wegstoten.

Verderop in het nummer Lege Fles weerklinkt die nieuwe levenshouding opnieuw: “Mijn allerlaatste druppel werd een hele levensles. Ik vond geluk terug in mijzelf en niet meer in een lege fles.” Bij een ander zou dit zweverig klinken, maar Zwangere Guy draagt het met overtuiging.

Wie het album beluistert, merkt dat familie nog steeds boven alles staat. In 10-05-1994 horen we de zesjarige Brusselaar in gesprek met radiostation Sputnik. Ontwapenend. Een herinnering dat het speelse kind van toen nog steeds in hem leeft, ook al staat hij vol tattoos.

Nog sterker is Gorik pt.2, een vervolg op de rauwe confrontatie uit 2019. Toen gaf hij alle fans een inkijk in de chaotische situatie waarin hij opgegroeide: drank, drugs en huiselijk geweld. Dit keer richt hij zich opnieuw tot zijn moeder, maar met excuses dat hij er niet was, in plaats van verwijten. De rapper durft zelfs zingen, en die keuze levert een van de meest emotionele passages van de plaat op. Le nouveau ZG est arrivé.

Daarnaast is er de geboorte van zijn dochter Zaza, bezongen in Waiting for Zaza, een intieme ode waarin onvoorwaardelijke liefde de boventoon voert. Voor wie hem jarenlang enkel kende als ruige clubrapper, toont dit een nieuwe dimensie: de man van de straat blijkt ook vader met een stem die soms meer breekt dan schreeuwt.

Toch is de stormram niet verdwenen. In Boksring S/O Krikke 94 jaagt hij de adrenaline weer door de speakers, en in het tweeluik Vecht Voor Papier I & II klinkt pure woede: “Dit is haat. Haat omdat ze constant liegen bij de staat. Zet al die politiekers op hun plaats, motherfuckers!”. Het is een kant die sommige fans geruststelt: naast rust, yoga en matcha blijft de geëngageerde Brusselaar met de scherpe stem overeind. Zijn engagement voor een betere wereld bracht hij recent nog live, tijdens de “Show for Humanity” onder het Atomium, ook dat is Zwangere Guy ten voeten uit.

Een oerwoud aan klanken

Dit is Guy is geen plaat die je in één keer doorgrondt. Het is een werk dat groeit bij elke luisterbeurt, waarin ontroering, woede en ironie elkaar afwisselen. Wie enkel op zoek is naar bangers, krijgt niet altijd waar hij op hoopt. En net daar ligt ook de zwakte: de plaat voelt soms wispelturig. De sprongen tussen rauwe hiphop, emotionele ballad en bijna speelse disco zoals bij de afsluiter Vous Êtes Zot kunnen rommelig aanvoelen. Het wispelturige karakter van de rapper is tegelijk zijn kracht en valkuil.

Maar zo keren we terug naar de titel. Dit is Guy. Geen pose, geen façade, maar een wirwar van emoties en verhalen. Een spiegel en een dagboek, een liefdesbrief aan zijn familie en een aanklacht tegen het systeem. Een album dat laveert tussen introspectie en uitbarsting, tussen verleden en toekomst.

Vier sterren dus. Omdat de rapper zich kwetsbaar toont en muzikaal durft te verrassen, maar tegelijk niet altijd de juiste balans vindt. Dat is nu eenmaal het leven. Een puur leven waarin het nooit te laat is om te veranderen, getuige Zwangere Guy himself.

Tekst: Sander Scheers ©
Uitgelichte afbeelding: Universal Music Belgium ©