MECHELEN – Het Bierfestival, inmiddels aan zijn elfde editie toe, trok een recordaantal bezoekers. Onze reporter ging naar de hoogmis van het hop, kocht een glas en liet zich onderdompelen in de Belgische biercultuur.

De Mechelse Grote Markt was gisterenavond gehuld in een goudgele gloed. Niet van de avondzon, maar van het vloeibare goud dat rijkelijk vloeit uit tientallen tapkranen, flesjes en blikjes. Het Bierfestival, georganiseerd door de Mechelse drankenhandel Quali Drinks, streek neer in de schaduw van de Sint-Romboutstoren. Bij aankomst merk ik meteen een uitbundige sfeer. Bierliefhebber of niet, voor een portie gezelligheid waren we duidelijk aan het juiste adres.

Het festival, dat zich over drie dagen uitstrekt, bereikt zijn hoogtepunt op het immense openluchtterras in het historische hart van de stad. Het concept, inmiddels beproefd, is eenvoudig en efficiënt. Voor vijf euro koop je een proefglas, en met bijbehorende bonnetjes ga je langs de 35 standhouders. Gewapend met een handige gids vol informatie over de meer dan 100 aanwezige bieren heb je letterlijk een schatkaart in handen voor je zoektocht naar het perfecte brouwsel.

Een duidelijke formule die een opvallend gemengd publiek van jong en oud aantrekt op deze zaterdagavond. Zo zien we tafels vol bonte gezelschappen: jonge vriendengroepen die de nieuwste IPA (Indian Pale Ale, een Engelse bierstijl die bekend staat om zijn hoppige en vaak bittere smaak met fruitige aroma’s, red.) willen ontdekken, gezinnen die samen een leuke avond beleven, koppels van middelbare leeftijd die met kennersoog de klassiekers degusteren of toeristen die hier toevallig terechtkwamen. De gedeelde passie voor het Belgische biererfgoed brengt hen vanavond allemaal samen.

Het Mechels Bierfestival is meer dan zomaar een proeverij; het is een barometer van de Belgische biercultuur. De line-up van zo’n 35 brouwerijen, is bijzonder veelzijdig. Je vindt er de vertrouwde grote namen: Swinkels, Brouwerij Het Anker en Primus Haacht, die de bekende bieren aanbieden. Maar het zijn de nieuwere, gewaagde brouwers die het festival zijn unieke karakter geven.

Tussen de stands van de gevestigde waarden valt de neonverlichting van Tout Bien ons meteen op. Het populaire bier van influencer Average Rob, dat de brug slaat tussen het traditionele product en de hedendaagse jongerencultuur.

Verder komen we ook heel wat “speciallekes” tegen in onze eerste verkenningsronde. Zoals brouwerij Gusto Del Sole met hun verrassende Ciao Cello (een limoncellobier van 6,5%, red).

Even verderop trekt De Mortselarij (een brouwerij gevestigd in het Antwerpse Mortsel, red.) meteen de aandacht met hun opvallend kleurrijke blikjes bier. Met namen zoals Oh My Dear, Pacific Monster, Lobo Tomy, Kitropiki en Yankee Monkey willen ze zich onderscheiden. Hun hippe designs en bizarre combinaties, zoals passievruchtsmaak, scoren duidelijk gezien de lange rij geïnteresseerden.

Het is net die aanwezigheid van deze kleinere, hyper-lokale spelers wat het Mechelse bierfestival duidelijk onderscheidt. Zo vindt ook Tibo Smets (27), een bezoeker die al voor de zesde keer afzakt naar het festival en er bij de allereerste editie ook bij was. “De opkomst is veel groter dan in de beginjaren, maar wat vooral opvalt, is de verscheidenheid”, vertelt hij met een Zieke Geest (een blonde tripel van de Edegemse brouwerij Vleesmeester, red.) in de hand.

“Vroeger draaide het vooral om de grote namen. Nu heb je hier de kans om met kleine, gepassioneerde brouwers te spreken, hun verhaal te horen en te proeven hoe de biercultuur in België blijft evolueren. “Het is net die clash die het interessant maakt. De grote jongens voelen de druk van de kleintjes om te blijven innoveren. En dat is goed voor ons, de consument. Het is een fantastisch evenement, ik kom volgend jaar zeker terug!”, blikt de twintiger tevreden terug.

0% alcohol, 100% kwaliteit?

Een opvallende trend is de sterke vertegenwoordiging van alcoholvrije bieren. Waar dit enkele edities geleden nog een niche was, bieden nu tal van standhouders een volwaardig 0.0%-alternatief aan. De term ‘alcoholvrij’ stond vroeger synoniem voor waterige pilsjes met weinig smaak. Die tijd is definitief passé.

Al horen we bij verschillende standhouders wel dat ze in Nederland al een pak verder staan in de ontwikkeling van verschillende soorten alcoholvrije bieren. Denk maar aan tripels, geuze, IPA of fruitbieren. Een duidelijk signaal dat de bierliefhebber anno 2025 bewuster drinkt. De brouwers hebben de laatste jaren massaal geïnvesteerd in betere brouwprocessen om de alcohol te onttrekken zonder de smaak te verliezen. Op deze manier wil de organisatie iedereen de kans geven om te klinken en te degusteren van al wat lekkers is. De brouwers, die blijven volop inzetten op kwaliteit.

Amsterdammers maken de oversteek naar België

Over Nederlanders gesproken, plotseling horen we een opvallend Amsterdams accent vanonder stand nummer 16 vandaan komen. We maken kennis met Martijn Disseldorp, de bedenker en bezieler achter de Nederlandse brouwerij: Two Chiefs Brewing. Wat ooit begon als een gek idee en wat thuisbrouwen, is ondertussen uitgegroeid tot een brouwerij dat jaarlijks meer dan één miljoen liter bier in hippe blikjes verkoopt.

Net zoals hun collega’s uit Mortsel valt ook hier het hippe design van de blikjes op. Van een fluogele arend tot een appelblauwzeegroene octopus, het kan allemaal. Maar waar de Nederlanders écht op inspelen zijn de meest bizarre combinaties of smaken.

Zo kozen we op aanraden van de bezieler voor een zeer speciaal biertje: de Pepernoten Stout. Een donker bier waarbij speculaaskruiden de boventoon voeren, met kaneel, kruidnagel en nootmuskaat die krachtig doorkomen. Typisch Hollands maar even gek als geniaal.

Het verhaal van ‘De Kamil’: bier als motor voor een community

Naast de hippe en trendy brouwerijen valt het ook op dat de bierwereld een zeer groot community-gehalte heeft. Bij de bekende merken ga je dit minder gauw zien, maar er zijn ook brouwers die bier gebruiken als een middel tot een groter doel. Koen Fierens van de Antwerpse brouwerij Bieren van Begeerte is zo’n voorbeeld.

Sinds 2004 produceert zijn brouwerij uitsluitend bieren onder de naam Kamil, met een strikte focus op Belgische hop. Het kweken van de hop tot en met het bottelen gebeurt allemaal in de microbrouwerij in Lint, een zeer lokaal verhaal waar de brouwers best trots op zijn.

“Hier brouwen we niet zomaar bier,” legt Fierens uit terwijl hij ons zijn Tripel Kamil inschenkt. “Wij bouwen een community. Kamil is de rode draad. Dankzij ons bier hebben een trouwe volgersbasis opgebouwd, een eigen fietsgroepje, en we organiseren regelmatig workshops.” Bij Bieren van Begeerte gaat het duidelijk minder om het volume, maar des te meer om de beleving en het delen van een passie. Het is de essentie van de craft beer-beweging: authenticiteit, connectie en de liefde voor het ambacht.

Van België tot Ghana: het ongeziene project van Tale Brewery

Het meest intrigerende en verrijkende verhaal van het hele festival schuilt ongetwijfeld bij stand nummer 21. Niet omwille van de naam van de brouwerij, maar net door de locatie die erbij staat: Ghana. Mijn persoonlijke nieuwsgierigheid wordt nog meer gewekt wanneer ik zie dat ze een bier hebben met mangosmaak. Als die-hard mangoliefhebber is het hoog tijd om eens te gaan polsen naar hun verhaal.

Bij de stand van Tale tref ik Koen De Graeve, een van de oprichters, aan. Wanneer ik vraag naar het mangobier, lacht hij verontschuldigend: “Dat staat nog op een vrachtschip. Het is onderweg.” Waarom in godsnaam staat een bier dat bestemd is voor Mechelen op een vrachtschip? Een project dat ver uitstijgt boven de gemiddelde craft beer-hype. De hele brouwerij is namelijk gevestigd in het Ghanese dorpje Nsawam, een dorp op zo’n 30 kilometer van de hoofdstad Accra.

De bevlogen ondernemer vertelt over het ambitieuze project. Tale is ontstaan tijdens de COVID-pandemie, toen hij plots tijd in overvloed had. Het idee om een eigen biermerk op poten te zetten speelde al langer. Via zijn Ghanese vrouw kwamen ze plots tot het idee om een sociaal-economisch project op poten te zetten. Een plek waar de traditie van het Belgische brouwambacht tot leven kan komen aan de Gold Coast van Afrika. Ze brouwen ter plaatse met lokale grondstoffen en lokale werknemers, en creëren zo niet alleen unieke bieren, maar ook duurzame werkgelegenheid en opleidingskansen voor de lokale bevolking.

Net zoals vele andere Afrikaanse landen is pils enorm populair. “Spelers als Heineken en Budweiser zijn de marktleiders in Ghana. We proberen via lokale café’s ons bier te promoten. Maar dit is een werk van lange adem, dat verander je niet zomaar.”

Het lijkt mij alvast een logistieke uitdaging van jewelste om het bier dan maar te exporteren. “Het is soms een lijdensweg,” geeft De Graeve toe. “Denk aan het regelen van vergunningen, het omgaan met beperkte infrastructuur, het lange wachten op vrachtschepen en nog tal van kleine ongemakken. Maar de passie drijft ons. En het resultaat is een bier met een verhaal en missie. Elk glas dat hier in Mechelen gedronken wordt, draagt bij aan de lokale Ghanese economie.”

“We geloven écht dat bier een universele taal is,” legt De Graeve verder uit. “Door onze brouwerij in Ghana op te zetten, kunnen we een brug slaan tussen culturen. We combineren onze Belgische expertise met de unieke, rijke smaken en grondstoffen die Ghana te bieden heeft. Denk aan lokale granen, vruchten en kruiden. Het is een project van de lange adem maar het slaagt aan. We hebben per toeval vandaag een grote deal weten scoren bij één van de grootste Nederlandse drankenhandels. Binnenkort staan we op het menu van tal van kroegen bij onze Noorderburen.”

De Ghanese bieren van Tale, die de lange reis naar Mechelen hebben gemaakt, zijn een directe weerspiegeling van deze filosofie. De bieren met mango, hibiscus, framboos of citroen smaken niet alleen bijzonder goed, maar dragen ook een diepere sociale betekenis met zich mee. Naast een zeecontainer vol bier zit er dus ook een dozijn aan verhalen rond deze speciaalbieren.

Oost west, dorst gelest

Terwijl de zaterdagavond ondertussen langzaam overgaat in de nacht, en de lichten van de Grote Markt de historische gevels oplichten, is het duidelijk dat het Bierfestival van Mechelen zijn status als ‘hoogmis van de hop’ meer dan waarmaakt.

Het is een plek waar de commerciële reuzen naast de kleine, gepassioneerde ambachtslieden staan. Waar een bezoeker die voor de zesde keer komt nog steeds verrast wordt, en waar een simpel glas bier het startpunt kan zijn voor een verhaal dat reikt van de Antwerpse hopstruiken tot de stranden van Ghana.

Het elfde Bierfestival bevestigt de levendigheid en populariteit van de Belgische biercultuur. De liefde voor het ambacht is springlevend en de bereidheid tot experimenteren en ondernemen is groter dan ooit, ondanks dat brouwers in economisch moeilijke omstandigheden moet werken. De Mechelse Grote Markt was voor één dag het bruisende centrum van de bierwereld, en het bewijst dat bier veel meer is dan een drankje: het is cultuur, community en, in het geval van Tale, een wereldwijd avontuur in een fles.

Voor zij die volgend jaar zelf de hoogmis van het hop willen ontdekken, noteren best al het weekend van 9 t.e.m. 11 oktober 2026 in hun agenda voor de twaalfde editie van het Bierfestival Mechelen.

Bekijk hieronder enkele beelden van onze reporter:

Tekst & beeld: Sander Scheers ©