Als Vlaams minister van Onderwijs, Justitie en Werk was 2025 voor Zuhal Demir (N-VA) een bewogen jaar. Van de geopolitieke situatie tot hervormingen in het onderwijs, ze is met alles bezig. Ze spreekt over vriendelijkheid en gezondheid en haar kleine gelukjes thuis. “Rozanne is het lichtpuntje in mijn leven.”

Wat uit de actualiteit is je zoal bijgebleven van het afgelopen jaar?

“Dat was natuurlijk de geopolitiek: alles rond Oekraïne en Rusland en de positie van Europa daarin. Ook natuurlijk Gaza en de verschrikkelijke beelden die iedereen elke dag te zien kreeg. De zeer agressieve aanval vanuit Israël op Gaza en dat dat allemaal zo lang heeft geduurd. Daarnaast ook de schrik en de vrees bij de mensen hier van: oei, gaan wij ook binnen Europa in een oorlog belanden?”

Wat laat je achter in 2025?

“Ik vind het goed dat vooral het moorden van kinderen en vrouwen, want volgens Unicef zijn er in Gaza bijna 17.000 kinderen en vrouwen vermoord, dat dat toch gestopt is. De oorlog is nog niet voorbij, maar het geeft wel een sprankeltje hoop richting 2026 dat die oorlog daar niet meer op dat niveau gevoerd wordt. Als er dan iets is dat ik wil achterlaten, is dat toch het feit dat er daar zoveel duizenden kinderen en vrouwen gewoon vermoord zijn.”

Welk moment uit 2025 heeft je het meest ontroerd of doen lachen?

“Dat heeft alles te maken met mijn eigen dochter Rozanne (7) natuurlijk, want in de politiek is er weinig om te lachen (lacht). Dat is daar altijd heel ernstig en er wordt elkaar weinig gegund en er is veel afgunst. Ik vind dat geen mooie eigenschap van de politiek wanneer je ook samen aan een oplossing kan werken. Als ik dan positiviteit, blijdschap en vrolijkheid zoek, dan is dat vaak in mijn privéleven en met Rozanne dan.”

“Dat gaat dan over simpele dingen zoals gewoon in het bos gaan wandelen en wanneer ze dan een vogel ziet die ze nooit eerder zag. De bewondering en verwondering dat zo’n klein kindje kan hebben, ik vind dat wel heel mooi en dat ontroert me dan wel. Ik vind het ook heel fijn als ik ’s avonds thuis kom. Dan relativeer je alles wat er in de Wetstraat gebeurt en ben ik blij dat ik thuis ben en met Rozanneke huiswerk kan maken, eten of een boek lezen. Dat is eigenlijk wel het lichtpunt in mijn leven, dat is erg, maar het is zo (lacht).”

Wat is je favoriete boek, film, concert of evenement dat je in 2025 gezien, gelezen of beleefd hebt?

“Ik ben naar de opera ‘Madama Butterfly’ gaan kijken en vond die persoonlijk echt heel mooi. Die is me wel bijgebleven en heeft me ook echt ontroerd. Het verhaal van de twee geliefdes die dan uit elkaar gaan of er is een verbod op die liefde. Dat is dan met heel veel drama en emoties en dat kan mij zo echt wel meeslepen. Ik vond ‘Madama Butterfly’ een heel mooi verhaal.”

Als je 2025 zou moeten samenvatten, hoe zou je het samenvatten?

“Dat het voor mij politiek gezien als minister van Onderwijs een jaar was met veel hervormingen en snel werken. Ik heb ook gezien dat het onderwijs snel kan werken, ondanks dat er altijd gezegd wordt dat onderwijs een ‘logge tanker’ is. Maar de snelheid waarmee we hervormingen kunnen doen, was voor mij fijn om te zien.

“Privé gezien was 2025 voor mij wel een heel vrolijk jaar. Ik ben zo ook de liefde van mijn leven tegengekomen, en dat is natuurlijk ook wel erg fijn. Als ik 2025 dan moet samenvatten, is dat ‘snelheid en vrolijkheid’.”

Als je iets zou mogen wensen voor Vlaanderen voor 2026, wat zou dat dan zijn?

“Dat we allemaal een beetje vriendelijker voor elkaar moeten zijn. Daar heb ik mij in 2025 aan geërgerd. Ik vind dat we toch allemaal redelijk brutaal zijn geworden. Dat kan misschien een impact van sociale media zijn, maar soms lijkt het dat er geen grenzen meer zijn aan wat we wel of niet tegen elkaar kunnen zeggen. Soms stel ik mij vragen bij wat we nu wel niet allemaal zeggen en of we echt zo onbeschoft of onbeleefd geworden zijn?”

“Ik vind het belangrijk dat we in een Vlaanderen leven waar we lief zijn voor elkaar en we voor elkaar zorgen. Ook bijvoorbeeld goedendag zeggen tegen mensen die je niet kent of als je ziet dat iemand in het openbaar het moeilijk heeft, dat je toch even vraagt of het gaat, of er iets is en of je kan helpen. Die dingen gebeuren steeds minder en minder in de samenleving en dat is mij in 2025 enorm opgevallen. Voor 2026 wens ik dus iedereen liefde en zorgzaamheid toe. Het is heel belangrijk dat we elkaar een beetje helpen.”

Wat wens je jezelf toe voor 2026? Wat zijn je goede voornemens?

“Ik had mezelf voor 2025 voorgenomen om meer te gaan sporten, dat is me gelukt. Nu ga ik drie keer per week joggen en doe ik twee keer krachttraining. In 2026 wil ik dit blijven volhouden. Ik vind het zo ook belangrijk dat we met z’n allen meer blijven bewegen. Daarnaast hoop ik gewoon het cliché: een goede gezondheid, want dat is het begin van alles. En ik weet dat dit snel kan keren, want een vriendin van mij moet nu voor kanker behandeld worden, en dan zie je wel hoe snel het kan veranderen. Dus ik wens voor mezelf, maar natuurlijk ook voor iedereen, een goede gezondheid. ‘Ik blijf bewegen’, is mijn motto.”

Tekst: Siebe Nijs
Uitgelichte afbeelding: © Zuhal Demir