Maarten Vangramberen is sinds 2005 sportanker bij Sporza. Hij presenteerde het sportprogramma Wereldrecord, interviewt zowel wielrenners als verspringers en is vaste nieuwslezer in het Journaal. 2025 was zoals ieder jaar goed gevuld met het WK Atletiek in Tokio, de Ronde van Frankrijk en het WK Wielrennen in Rwanda. Dit is Vangramberen zijn eindejaarslijstje. “De reactie van Kimeli op zijn zilveren medaille vond ik heel ontroerend.”

Wat is u bijgebleven uit de sportactualiteit van dit jaar?

“Roos van Otterdijk en het zwemmen dat opnieuw op de kaart staat in België. Zwemmen is een van de grote Olympische sporten, en dat vind ik een fijn iets. Het verhaal van de Belgian Cats is ook geweldig. In tegenstelling tot sommige vrouwensporten die kunstmatig groot worden gemaakt, hebben zij het zelf afgedwongen door te presteren, wat ik heel belangrijk en geloofwaardig vind.

Daarnaast heeft het vrouwenwielrennen een geweldige vlucht genomen. Het niveau is gigantisch hoog, en qua beleving wist ik soms niet of ik naar de vrouwen- of mannentour keek, wat een fijne evolutie is.”

Wat mag er in 2026 blijven voor u?

“Het hele spectaculaire wielrennen mag zeker blijven: renners die de zotste dingen doen en aanvallen. En dat wielrennen een sport blijft waarbij het hele dopingsspook heel goed onder controle is, ondanks dat er renners en ploegen worden gestraft.”

Hebt u een favoriet boek of een film dat u dit jaar gezien hebt?

“Het boek De beweegreden van Eline Lievens en Wim Derave, twee professoren aan de universiteit. Het leest als een trein en ik vind het de ‘Sapiens’ onder de sport- en beweegboeken. Het is een wetenschappelijk verpletterend bewijs waarom er echt ingezet moet worden op bewegen, en het is een boek dat iedereen, zeker onze politici, moet gelezen hebben.”

Is er een moment dit jaar dat u hard heeft doen lachen of ontroeren?

“De zilveren medaille op het WK atletiek van Isaac Kimeli en zijn emoties achteraf. Ik ken hem ook heel goed. Dat vond ik heel ontroerend, heel puur, heel echt. Dat was het moment waarbij ik het meest kippenvel kreeg.

Wat me het afgelopen jaar het meeste deed lachen was misschien wel de uitleg van Lotte Claes over die sprint in de Omloop het Nieuwsblad die zo eindeloos lang duurde, waarbij ze gestorven is en nog eens gestorven is, en dan toch als eerste over de streep reed.”

“Misschien nog het beste moment: de coaching van wielrenster Justine Ghekiere in de afdalingen voor haar ploegmaat Sarah Gigante. Ik vond dat ongelooflijk sterk en prachtig qua sportsmanship en hoe je de perfecte ploegmakker kan zijn. Het was supergrappig hoe Ghekiere zich smeet en lag te schreeuwen boven alles en iedereen uit.”

Wat mag ik u toewensen voor volgend jaar?

“Geen blessure vlak voor de Ronde van Frankrijk. Ik had mijn voet omgeslagen en kon drie weken lang niet sporten tijdens de Tour, wat voor mij rampzalig was. Ik wens blessurevrij te blijven, zodat ik elke dag kan blijven sporten.”

Tekst: Elias Rom
Foto: LinkedIn Maarten Vangramberen