Voor theateracteur Maarten Bosmans (48) was 2025 een geslaagd jaar. Hij stond op de planken voor EWT Theater Deurne (Antwerpen) en was deze zomer te zien in de zomerproductie ‘T Schipperskwartier van het Fakkel in Antwerpen. Ook op persoonlijk vlak was het een geslaagd jaar voor de Antwerpse acteur.

Bosmans speelde vroeger mee in reeksen zoals Flikken, Amateurs en tal van theaterstukken. Tegenwoordig speelt hij enkel komische theaterstukken, omdat hij dat zelf het fijnste vindt. Dit combineert hij met het gidsen van toeristen in de Tsjechische hoofdstad Praag, waar hij deeltijds woont met zijn gezin. Vanuit deze job als gids vertelt Maarten welke film hem het afgelopen jaar echt heeft geraakt.

Wat is je bijgebleven afgelopen jaar uit de actualiteit?

‘Wat we gezien hebben in Gaza en Oekraïne. We protesteren voor deze landen, maar gaan er naar mijn mening te losjes over. We zijn er niet mee akkoord, maar we gaan toch verder met ons leven. Persoonlijk voel ik mij daar heel slecht bij. Ik heb zelf vier kinderen en je zal maar in zo’n situatie terechtkomen.’

Wat zouden we dan wel kunnen doen?

‘Dat is een moeilijke en confronterende vraag. Ik kan alleen mijn walging en ongenoegen uitspreken, maar zou niet weten wat we moeten doen. Ik kan alleen hopen dat mijn kinderen dat nooit moeten meemaken. Het is geweldig dat mensen elke gemeenteraad komen protesteren, maar wat brengt dat bij voor de mensen in Gaza?’

Wat mag er in 2025 blijven voor jou? 

‘De algemene tendens van ontevredenheid in ons land. Ik ga graag eens aan de toog op café zitten en daar hoor ik alleen maar ontevredenheid. Terwijl ik ervan overtuigd ben dat we in België in een paradijs wonen op alle gebied. Een paar jaar terug moest ik vanuit Tsjechië gerepatrieerd worden naar een Belgisch ziekenhuis, omdat ze een stuk van mijn voet moesten afzetten. Met het kleinste probleem aan mijn voet word ik hier nog steeds verzorgd. Met dankbaarheid kan je niet beginnen, maar wel met het besef met wat voor luxe je hier kan wonen. Van daaruit kan pas dankbaarheid groeien.’

Wat is je favoriete boek, film, concert of evenement van 2025? 

‘Het is een film uit 2023, maar voor mij toch actueel en een jaar na datum in mijn leven gekomen. One Live gaat over een man, Nicholas Winton, die meer dan zeshonderd kinderen heeft gered van de Holocaust. Het standbeeld van die man staat in Praag en ik stop er altijd tijdens het gidsen. Ik raad deze film altijd aan en krijg achteraf veel mooie reacties.

Ik ben geen evenementenman, maar ik ben naar Groenten uit Balen gaan kijken. Een stuk van eigen boden en het was fantastisch! Het toont echt hoe we zijn in Vlaanderen. Ik heb daar enorm van genoten. Er zit een harde realiteit in die doorspekt wordt door zwarte humor.’

Welk moment heeft je het hardst doen lachen of ontroerd afgelopen jaar? 

‘Als een regering beslist om een kinderziekenhuis te bombarderen, daar kan mijn verstand niet bij. Als je weet welke geschiedenis zij zelf meedragen, dan is mijn verstand te klein. Dit begrijp ik niet’, vertelt Bosmans hoorbaar geraakt.

‘Een ander moment is heel persoonlijk, weg van de actualiteit. Ik heb vier kinderen en onze jongste dochter Rozalie is voetballer en heeft in Tsjechië de McDonalds cup gewonnen. Dat is voor tien- tot twaalfjarigen een enorm evenement en zij hebben dat gewonnen met hun ploeg. Dat is live op tv uitgezonden. Die vreugde bij die kinderen is zo ontroerend. Ik weet zeker dat ze over twintig jaar nog over die ervaring zal vertellen.

Wat wens je jezelf toe voor 2026 of wat is je goede voornemen? 

‘Ik ga heel cliché antwoorden. Ik wordt bijna vijftig en we wonen half in België en half in Tsjechië. Alle kinderen hebben beslist om met kerstavond in Tsjechië te zijn. Het gevoel dat al mijn kinderen bij mij en bij elkaar zijn is fantastisch. Ik hoop dat ik mezelf dat de komende jaren nog mag toewensen.’

Tekst: Tess Van Holsbeeck

Foto: ©Maarten Bosmans