15.000 euro, zoveel kost een elektrische sportrolstoel voor powerchair hockey. En het prijskaartje rust in België volledig op de schouders van de atleet. Volgens de teammanager van het Belgische e-hockeyteam Seppe Hemerijckx is dat ‘een groot struikelblok’ voor mensen met een fysieke beperking die willen starten met een sport. Onze redactie trok op 14 februari naar een open training van het nationale team om dit te onderzoeken.

Zaterdag 14 februari, het is tien uur ‘s ochtends en het sneeuwt op de parking van sporthal Redingenhof in Leuven. De spelers van het Belgische e-hockeyteam komen aan. Ze maken zich klaar voor de open training. Buiten enkele sympathisanten en wat familie is er geen grote opkomst. “We verliezen al twee jaar op rij supporters”, zucht Seppe Hemerijckx.

Samen met Stad Leuven organiseert Seppe drie keer per jaar een open training. “In Leuven is er geen enkele club die deze sport beoefent,” legt Seppe uit, “met de open trainingen proberen we ook hier e-hockey bekender te maken.” In België zijn er drie grote clubs. Eentje in Gent, eentje in Roeselare en eentje in Antwerpen. Ooit waren er vier, maar de club in Diepenbeek is intussen al opgedoekt.

“Naast open trainingen organiseren we ook initiaties, zo maken we powerchair hockey toegankelijk in Leuven”, zegt het aanspreekpunt voor G-sport van Stad Leuven Bram Van der Vekens. “Bij een initiatie komen telkens zo een vier tot vijf mensen testen, maar dat is onvoldoende om te starten met een club.” 

Een elektrische sportrolstoel? 15.000 euro alsjeblieft.

“Voor 15.000 euro heb je enkel het frame”, haalt teamtechnieker Lieven Faelens aan. “Elke elektrische rolstoel is op maat gemaakt van de bestuurder. Als je alle aanpassingen zoals kinbesturing erbij rekent, kom je al snel aan een bedrag van 20.000 euro.” En dat betaalt de Belgische overheid niet terug. 

Het contrast met Nederland is groot. “Daar betaal je zo’n 500 euro voor een e-hockeystoel,” vertelt Seppe, “de rest is voor de staat.” Dat prijsverschil verklaart waarom de sport een stuk populairder is bij onze noorderburen. “Er zijn ook veel meer clubs dan bij ons, waardoor veel Belgische spelers naar de Nederlandse competitie trekken”, zegt de teammanager. Meer tegenstanders en een hoger niveau maken de Nederlandse competitie aantrekkelijker om ervaring op te doen.

“Elk teamlid betaalt ongeveer 1400 euro voor het hele WK”

Van 24 mei tot en met 6 juni 2026 kunnen sportliefhebbers genieten van het WK powerchair hockey in Finland. Maar om tot daar te geraken, is er geld nodig. “Elk teamlid betaalt ongeveer 1400 euro voor het hele WK,” lacht Seppe verontwaardigd weg, “dat is veel geld als je weet dat we met 26 afzakken naar het Noorden.” Sponsoring dekt maar een klein deel van dat bedrag, het grootste deel is voor de spelers zelf. Ook hun voorbereiding op het wereldkampioenschap in het Tsjechische Pilsen moeten ze zelf betalen.

Ondanks successen uit het verleden, zilver op het EK in 2012 en het WK in 2014, besliste de Vlaamse overheid in september 2025 om het budget voor de ondersteuning van G-sportclubs te halveren. 

Een tactisch schaakspel

Hoewel er een donkere wolk van financiële problemen boven de sport hangt, blijft het indrukwekkend om naar te kijken. De snelheid ligt hoog, tot wel vijftien kilometer per uur, en tactiek is enorm belangrijk. Spelers met voldoende kracht gebruiken een handstick, terwijl degenen met minder fysieke kracht een ‘T-stick’ aan hun rolstoel hebben bevestigd.

“De spelers met een stick aan de rolstoel zijn eerder tactische schaakpionnen”, legt Hemerijckx uit. “Zij worden ingezet om de ruimtes vrij te maken en de spelers met een handstick naar voren te helpen.” Veiligheid is enorm belangrijk bij deze sport. “De rolstoelen zijn uitgerust met een volledige omkasting om botsingen op te vangen”, zegt de teamtechnieker Lieven.

Leren van onze noorderburen

Nederland toont hoe een sport die vanuit de overheid ondersteund wordt, kan floreren. In België blijft het volgens Seppe ‘koffiedik kijken’ of de overheid iets kan doen aan de financiële drempel en of er nieuwe e-hockeyers zullen bijkomen. De ambitie en hoop is er, nu de rest nog. Misschien kan een goed resultaat op het aankomende wereldkampioenschap hier verandering in brengen. “We zitten in een poule met Duitsland, Nederland, Australië en Canada”, glundert Seppe. “Ons doel is de derde plaats halen in de groepsfase en een vijfde plaats veroveren in de eindranking van het WK, hopelijk lukt dat.”

*Wat is powerchair hockey?

Powerchair hockey of e-hockey is een teamsport voor spelers die een elektrische rolstoel nodig hebben om te sporten. Tijdens een wedstrijd proberen twee teams van vijf spelers tegen elkaar te scoren in een doel van twintig centimeter hoog. 

Spelers met voldoende kracht in hun arm gebruiken een handstick om de bal af te pakken en te scoren. De T-stick zit vast aan de elektrische rolstoel. Teamleden gebruiken deze stick om zich tactisch te positioneren en de tegenstander te blokkeren.

Tekst: Milo Janssens
Foto’s: ©Milo Janssens