Afgelopen weekend viel het doek over een bewogen Premier League-seizoen. Arsenal wist zich voor het eerst in 22 jaar tijd tot kampioen te kronen, mede dankzij onze landgenoot Leandro Trossard. Maar elk voetbalseizoen kent zowel winnaars als verliezers. Want terwijl het noorden van Londen feestviert, moet het oosten van de stad een pijnlijke nederlaag verwerken. West Ham United degradeert dit seizoen naar de Championship en wordt zo de derde en laatste club die de Premier League moet verlaten, na Wolverhampton Wanderers en Burnley.

 

Dit bericht op Instagram bekijken

 

Een bericht gedeeld door West Ham United (@westham)

De officiële aankondiging van West Ham United op Instagram over hun degradatie.

Flash back naar amper drie jaar geleden. Een zekere Declan Rice, op dat moment nog het kloppende hart van de Hammers, tilde de beker van de UEFA Conference League boven zijn hoofd. De supporters waren door het dolle heen. Het was pas de tweede Europese prijs uit de rijke geschiedenis van de Londense club, en de eerste dateerde al van het seizoen 1964/65 (Europacup 2). Voor een hele generatie fans was dit hun eerste keer proeven van Europese glorie.

De weg omlaag

Flash forward naar afgelopen weekend. Ondanks dat de Hammers deden wat ze moesten doen, namelijk thuis winnen tegen Leeds United, konden ze niet ontsnappen aan de degradatie. Het betekende een bitter einde na een lang en teleurstellend seizoen. West Ham United onder Graham Potter kende een vreselijk seizoensbegin, met slechts één magere zege uit de eerste vijf competitiewedstrijden. Na die valse start was zijn lot bezegeld en ging de club alweer op zoek naar een nieuwe manager.

Zijn vervanger werd de Portugees Nuno Espírito Santo. De man die Nottingham Forest vorig seizoen nog naar een Europees ticket loodste, leek de geschikte persoon om de scheefgeklopte nagels weer recht te kloppen en de neerwaartse spiraal van de Hammers om te buigen. Maar de Nuno die in Nottingham een strijdvaardig en gedisciplineerd elftal op de mat legde, was een andere dan degene die West Ham door een beklijvende degradatiestrijd moest loodsen. Het behoud van de Londense club op het hoogste niveau bleek uiteindelijk een brug te ver.

Bowen verdient beter

Terwijl de club als collectief faalde, verdient één man een eerlijke vermelding: Jarrod Bowen. De aanvoerder en sterspeler van West Ham kende persoonlijk geen slecht seizoen, met negen goals en elf assists in 37 Premier League-wedstrijden. Bowen was één van de meest productieve Engelse spelers in de competitie dit seizoen, en toch ontbreekt zijn naam op de lijst voor het WK van komende zomer. Bondscoach Thomas Tuchel liet Bowen uit zijn 26-man selectie, ondanks het feit dat de 29-jarige aanvaller 22 caps op zijn naam heeft staan. De voorkeur ging uit naar Arsenal-aanvaller Noni Madueke, die dit seizoen slechts 2 goals en 1 assist verzamelde in 25 competitiewedstrijden, toch een pak minder indrukwekkend als je zijn statistieken naast die van Bowen legt. De vraag stelt zich dan ook onvermijdelijk: speelt het ploegimago van West Ham, een degradant, Bowen parten bij de bondscoach? Het is overigens niet de eerste keer dat Bowen de boot mist voor een groot toernooi: ook voor het WK 2022 in Qatar werd hij op het allerlaatste moment uit de selectie gelaten. Voor een speler van zijn kaliber voelt dat twee keer op rij als een bittere pil.

Wat rest is een open wonde voor een club met een trotse identiteit. Voor het eerst sinds het seizoen 2011/12 zal West Ham niet aantreden op het hoogste niveau in Engeland.

Tekst: Ruben Gadisseur

Foto: Egghead06 via Wikimedia Commons (CC BY SA4.0)