Wordt Engelse suprematie de doodsteek voor het Europese voetbal?
Het Europese voetbal wordt anno mei 2026 gedomineerd door de Premier League op een schaal die enkele jaren geleden nog ondenkbaar leek. Het seizoen 2025/26 heeft die dominantie niet alleen bevestigd, maar overtroffen: Crystal Palace werd de negende Premier League-club die komend seizoen Europees speelt. Een absoluut record.
Hoe zijn negen Engelse clubs Europa ingetrokken?
Het antwoord ligt in een samenloop van factoren die allemaal tegelijk zijn opgetreden:
Arsenal werd kampioen met 85 punten, gevolgd door Manchester City, Manchester United, Aston Villa en Liverpool die zich allen rechtstreeks kwalificeerden voor de Champions League. Bournemouth en Sunderland grepen de Europa League-plaatsen, Brighton de Conference League.
Daarboven op: Liverpool, als vijfde in de Premier League, nam Engeland’s European Performance Spot in de Champions League, terwijl Engeland en Spanje de twee landen waren met de beste collectieve clubcoëfficiënten van 2025/26.
Dan waren er de bekerwinnaars. Aston Villa won de Europa League-finale in Istanbul met 3-0 van SC Freiburg. Omdat Villa ook al via de competitie in de Champions League zat, was de Europa League-plek beschikbaar voor een andere club. Crystal Palace won de Conference League-finale met 1-0 van Rayo Vallecano in Leipzig, waardoor ze volgend seizoen in de Europa League uitkomen als derde Engelse club ooit die de Conference League wint, na West Ham (2023) en Chelsea (2025).
Kortom: vijf Champions League-clubs, twee Europa League-deelnemers, een Conference League-winnaar die doorstroomt naar de Europa League, en Brighton in de Conference League. Negen Engelse clubs in Europa. “De race naar plaats acht” is geen grap meer.
Het European Performance Spot-systeem
De structurele motor achter de Engelse dominantie is het EPS-systeem dat UEFA invoerde bij de hervorming van de Europese competities in 2024. De twee landen met de hoogste gemiddelde clubcoëfficiënten, berekend door alle punten van Europese clubs te delen door het aantal deelnemende clubs, verdienen elk een extra Champions League-ticket. Engeland eindigde het seizoen 2025/26 met een gemiddelde van 20,958 punten per club, ver boven Portugal (16,600), Duitsland (16,214) en Spanje (15,531).
Het is al het tweede opeenvolgende seizoen dat de Premier League een extra Champions League-plek verovert via dit systeem. Dit seizoen namen Liverpool, Arsenal, Manchester City, Chelsea en Newcastle deel aan de Champions League, met Tottenham als zesde deelnemer nadat zij vorig seizoen de Europa League wonnen.
Waarom de Premier League zo sterk is
De oorzaken zijn structureel. Zelfs middenmoters als Bournemouth of Sunderland beschikken over budgetten die groter zijn dan die van traditionele topclubs uit Portugal, Nederland of België. De Premier League had dit seizoen nog vier clubs actief in de Europese halve finales. Die breedte levert massale coëfficiëntenopbrengsten op, wat op zijn beurt weer extra tickets oplevert. De cirkel sluit zich.
Maar is dit nog gezond?
De vicieuze cirkel is zichtbaar: meer Europees geld dus betere spelers, meer overwinningen en nog meer tickets. Clubs uit België, Nederland of Schotland moeten met een fractie van het budget concurreren. In de coëfficiëntenranking staat Engeland op 115 punten, ver voor Italië (97) en Spanje (94). Die kloof groeit elk jaar verder.
Critici vrezen dat de Champions League stilaan een verlengstuk van de Premier League wordt via stille financiële concentratie. De diversiteit die Europees voetbal groot maakte met Spaans technisch voetbal, Italiaans tactisch denken en Nederlandse jeugdopleidingen dreigt te verdwijnen onder de economische cultuur van één competitie.
Conclusie
De Engelse dominantie in 2026 is geen toeval meer, maar een structurele realiteit. Negen clubs in Europa, twee Europese bekerwinnaars in één seizoen, en voor het tweede jaar op rij een extra Champions League-plek: de cijfers liegen er niet om.
De vraag is niet óf Engeland dominant is. De vraag is hoelang UEFA wacht voor het systeem bijgestuurd wordt en voor de rest van Europa structureel kansloos raakt.
Tekst: Cas De Corte
Beeld: Steffen Prößdorf



