LEZHË, ALBANIË. Op een bloedhete startplaats komen de eerste renners aan voor de tweede rit van
de Ronde van Albanië. Onder hen ook de Albanese ploeg, die wordt aangevoerd door nationaal kampioen Lukas Sulaj Kloppenborg. Hij staat aan de start van zijn thuis koers en tevens een van de oudste rondes die nog bestaat. “Dit is een prachtig land om in te koersen.”

Het is september 1925 wanneer de Albanese wielerbond de allereerste Ronde van Albanië organiseert. Een tijd waarin het land vrij arm is en vooral bestaat uit agrarisch gebied. Het is slechts dertien jaar na de onafhankelijkheid van het Ottomaanse Rijk en zelfs twee jaar vóór het allereerste WK voor profrenners werd georganiseerd. Het is in 1925, het jaar waarin Ahmed Zogu in Albanië de republiek uitsprak als eerste president, dat een van Europa’s oudste meerdaagsekoersen ontstaat.

Van Denemarken naar Albanië

De eerste editie van de ronde bestond uit maar liefst 1300 kilometer, gespreid over zes etappes. De route liep over onverharde paden en rotsachtige wegen. Van de 25 deelnemende renners, kroonde de 24-jarige Jonuz Gjylbegu zich als winnaar. Het is ondertussen meer dan honderd jaar later wanneer Lukas Sulaj Kloppenborg, ook 24, aan de start staat van wat al de 83ste Tour of Albania is.

“Als Albanië tegen Denemarken speelde, was ik altijd voor het Albanese team”

Het jonge talent werd in 2025 voor de tweede keer nationaal kampioen in Albanië en doet voor de derde keer mee aan zijn thuiskoers, of is het dat wel? “Ik heb heel mijn leven in Denemarken gewoond”, zegt Kloppenborg. “Maar mijn moeder is Albanees en als kind ben ik meerdere keren op bezoek geweest bij mijn familie hier. Als Albanië tegen Denemarken voetbalde, was ik altijd voor het Albanese team. Toen de kans in 2023 zich voordeed om voor de Albanese ploeg te rijden, wilde ik die grijpen, het voelt hier echt als thuis.”

Op de weg naar de start, viel het op dat er op de snelwegen mensen langs de kant fietsten. “Hier is dat heel normaal”, lacht Kloppen
borg. “In Denemarken gelden er erg strenge regels wat dat betreft, maar hier kunnen we gewoon op de autostrade trainen en koersen.” Ook de etappe van vandaag, tussen Lezhë en Elbasan loopt grotendeels over de autosnelweg. “De infrastructuur in Albanië is vaak minder goed dan in West-Europa, maar de afgelopen jaren is die veel verbeterd.

Ondanks de minder moderne voorzieningen, heeft koersen in Albanië zijn charme. “Je ervaart een totaal andere cultuur”, zegt de in Holbæk geboren Albanees. “Het is op een bepaalde manier meer ontspannen, al kan het verkeer chaotisch lijken. Het land is prachtig en ze regelen hier alles goed. Wanneer ik in Albanië koers, zie ik nooit auto’s op het parcours dankzij de politiebegeleiding. In Frankrijk of België zie je soms plotseling een auto op de weg. Hier functioneert het goed.”

Koersen voor de natie

Doorheen de geschiedenis heeft de Ronde van Albanië veel tegenslagen gekend. Na de eerste editie in 1925 duurde het maar liefst elf jaar vooraleer de ronde een tweede keer georganiseerd werd. De politieke situatie in het land was instabiel en de bevolking was straatarm. Ahmet Zogu was vanaf 1928 aan de macht als koning en had als doel Albanië te moderniseren van Ottomaans territorium naar een moderne Europese staat.

“Het is voor ons Albanezen enorm speciaal om ons land te kunnen vertegenwoordigen”

In 1936 leek de herstart ingezet met een tweede editie, maar onder fascistische invloeden en Italiaanse bezetting, was het weer lang wachten op een volgende editie. Maar na de Tweede Wereldoorlog blies het communisme nieuwe wind in Alba nië. In 1946 vond de de derde editie van de ronde plaats, onder het mot to van ‘collectivisme’ en ‘koersen voor de natie’. Doordat de koers in Albanië ingezet werd als vorm van propaganda, won de Ronde van Albanië aan stabiliteit en kon ze weer onafgebroken plaatsvinden, met uitzonderingen in 1992 door de val van het communisme en 2020 en 2021 door de coronacrisis.

De koers blijft tot op de dag van vandaag belangrijk voor de Albanezen. “Het is voor ons enorm speciaal om ons land in deze ronde te kunnen vertegenwoordigen”, zegt Kloppen borg. “Zeker voor mij als nationaal kampioen voelt dat extra uniek.” Wat koersen in het Land van de Adelaar volgens hem ook uniek maakt, zijn de vergezichten. “We hebben soms etappes in de bergen over oude wegen”, zegt de 24-jarige. Voor mij is dat echt Albanië. Je kijkt naar links en rechts en ziet gebieden die onaangetast zijn. Het ziet er nu nog precies zo uit als duizend jaar geleden. Dat is speciaal, die blik op de zee en de natuur die al jaren hetzelfde is.”

De koers passeert ook letterlijk langs zijn roots: “Mijn Albanese grootvader is afkomstig uit Vlorë, waar we mor gen zullen finishen”, aldus Kloppenborg. Hoewel hij van het land houdt en hij er zich thuis voelt, kan hij niet foutloos communiceren met zijn familie. “Ik kan de taal niet vloeiend, maar door de afgelopen jaren bijna enkel Albanees te spreken met het team, leer ik bij. Mijn familie vindt het leuk om te zien hoe mijn Albanees elk jaar verbetert.”

Giro 2025

Dat de wielersport zich aan het uit breiden is, zie het WK in Rwanda, is algemeen bekend. Maar ook het wielrennen in Albanië breidt zich de laatste jaren verder uit. Zo werd vorig jaar de start van de Ronde van Italië, beter bekend als de Giro, ge geven in Albanië.

Na een ploegpresentatie in Durrës, een stad langs de kust, begon de Giro met drie ritten die volledig over Albanees grondgebied werden ver reden. De finish van de openingsrit lag in de hoofdstad Tirana, waar ook de eerste rit van de Ronde van Albanië naar goede gewoonte dit jaar van start ging.

Kloppenborg’s moeder groeide op in Tirana. “Haar vader is afkomstig uit Vlorë, maar hij verhuisde naar de hoofdstad”, zegt de Albanees kam pioen. Hoewel de rit van gisteren in Tirana van start ging, en die van morgen in Vlorë aankomt, zal de Albanese familie van Kloppenburg hem niet aan het werk zien. “Ze wonen nu in de Verenigde Staten”, zegt hij licht teleurgesteld. “Jammer genoeg zullen ze hier niet voor mij kunnen komen supporteren.”

“Het wielrennen in Albanië wordt steeds beter”

Maar door het effect van de Giro, zal er in Albanië toch nog genoeg volk langs de kant te vinden zijn. Voor het land was de start van de Grote Ronde haar debuut op het toneel van het internationale wielrennen en ook voor Kloppenborg was dit heel speciaal. “Het wielrennen in Albanië groeit steeds meer”, zegt hij trots. “Het is mooi om te zien dat meer kinderen gaan fietsen. De Giro heeft daar zeker bij geholpen.”

Ook tegenover vroeger merkt hij dat het wielrennen enorm veranderd is. “Sinds ik drie jaar geleden mijn paspoort kreeg, is het wielrennen in Albanië echt verbeterd. Ook het niveau van de nationale ploeg is flink gestegen. Ik ben geboren en getogen in Denemarken, en we hebben ook jongens uit Italië. Wij brengen dingen mee uit de wieler culturen waarin we zijn opgegroeid en combineren dat hier. Het is mooi om te zien dat dat zijn effect heeft.”

EK wielrennen

In de Ronde van Albanië komt Kloppenborg uit voor de nationale ploeg van Albanië. Dat is bijzonder want normaal rijden renners enkel bij een clubteam. “Dit is niet de ploeg waar ik normaal voor rijd”, vertelt Kloppenborg. “Ik rijd normaal voor een ander continentaal team genaamd Sidi Ali. In de Tour of Albania rijden we samen met andere continentale clubteams en nationale teams.”

Hoewel zijn continentale ploeg geen belletje zal doen rinkelen bij de meeste wielerfans, is Kloppenborg toch ambitieus om zichzelf te blij ven ontwikkelen en Albanië op de kaart te zetten. “Ik heb mijn land al een paar keer vertegenwoordigd op de Europese kampioenschappen”, vertelt hij trots. “Op het wereldkampioenschap heb ik nog niet gestaan. Dat is de droom voor iedereen, maar het is moeilijk om daar te geraken.”

Terwijl er veel renners op de leef tijd van Kloppenborg prestatiedruk voelen, is hij zeker nog niet van plan om te stoppen met fietsen. Hij ge niet van elke wedstrijd en wil blijven verbeteren. “Ik ben 24, dus natuur lijk droom ik van de grote koersen, maar ik ben ook realistisch”, blijft hij nuchter. “Maar de Europese kampioenschappen eind dit jaar in Slovenië blijven een groot doel, het par cours zou me tenslotte ook goed moeten liggen.”

“Ik geniet erg van het rijden met de nationale ploeg”, gaat Kloppenborg verder. “Ik hoop met hen meer koersen in de Balkan te kunnen rijden.”

“In Frankrijk, België of Nederland is het altijd alleen maar ‘fietsen, fietsen, fietsen’, maar hier krijg je meer mee van de cultuur”

In 2024 werkte Kloppenborg een groot deel van zijn seizoen af in België. “Ik heb toen veel wedstrijden gedaan”, zegt hij. “Het was echt vet om naast al die grote teams en renners aan de start te staan, maar de laatste tijd geniet ik meer van de koersen in de Balkan. Je voelt hier de geschiedenis tijdens het rijden. In Frankrijk, België of Nederland is het altijd alleen maar ‘fietsen, fietsen, fietsen’, maar hier krijg je meer mee van de cultuur. Het is een com binatie van vakantie en wielrennen.”

Albanië vs. België

Is er naast het gevoel ook op sportief vlak zo’n verschil met koersen in de Balkan? “In België hangt de tactiek erg van de koers af, maar het gaat steeds sneller en sneller”, verduidelijkt Kloppenborg. “De grote namen trekken soms al na tien kilo meter door op een klim om risico’s te vermijden, en dan zit je al direct af te zien. Er is vanaf het begin van de wedstrijd een selectie en ik begrijp dat ergens wel. Het is natuur lijk leuker om met twintig man aan te komen dan met honderd. Maar het maakt het zwaarder en het werk neemt toe. Je ziet jonge renners ook steeds sterker worden. De carrières worden misschien korter, maar wel sneller.”

Zelfs in de Ronde van Albanië ont snappen de renners niet aan de verhoogde snelheden. De rit die vandaag van start ging in Lezhë, finishte in Elbasan aan een snelheid van maar liefst 48 kilometer per uur. Hoewel we werden tegengehouden langs de autosnelweg die zo’n drie uur voor de passage werd afgesloten, konden we Kloppenborg nog na de etappe spreken. “Jullie heb ben niet zoveel gemist”, lacht hij. “In de laatste kilometer reed ik lek.”

Genieten langs de weg

Kloppenborg was voor de ronde nog maar net hersteld van een virus. “Het is dus niet met de grootste vorm dat ik hier sta”, hijgt de kampioen. “Gelukkig kan ik in zulke kleine rondes recupereren in het peloton, maar vandaag ging het echt snel.” Het eindklassement van de Ronde van Albanië werd uiteindelijk ge wonnen door de Nederlander Niels Reemeijer, die overigens ook een etappe wist te winnen. Kloppen borg eindigde als 66ste. Zijn ploeg mocht wel één keer vieren, want Gabriele De Fabritiis, ook een Albanees die deel uitmaakte van de nationale selectie, won de slotetappe in Fier.

“Deze wedstrijd diende vooral om terug in vorm te komen en plezier te hebben”

Hoewel het niet de allerbeste uit slag was voor Lukas zelf, kon hij er gezien de omstandigheden nog mee leven. “Ik heb helaas in de eerste etappe veel tijd verloren. Een maand geleden was ik met de nationale ploeg in Bosnië en Herzegovina, maar daarna heb dat virus opgelopen, waardoor ik niet in top vorm aan de start stond. Deze race diende voor mij vooral om weer in vorm te komen en om onze man in het klassement te helpen en plezier te hebben.”

Op de terugweg naar Tirana zien we in de verte tussen het chaotische verkeer bliksemschichten in het gebergte. Glooiend landschap dat onaangeroerd meegaat met het rit me van de natuur. Hier en daar een boerderij, hier en daar een huisje, maar vooral rust en stilte. Hoe druk het er soms lijkt op de straten en in de winkelbuurten, hoe eenzaam en verlaten de rotsachtige bergen er in Albanië vandaag de dag bijliggen. Koers is iets dat haar oorsprong vindt in de steden, maar wanneer het peloton een af slag neemt richting moeder natuur, ontstaat er iets uniek. Leve koersen zoals de Tour of Albania.

Tekst: Joram Van Ossel en Elias Rom
Foto’s: © Joram Van Ossel en Elias Rom