Het vierde seizoen van de Netflixreeks Monster vertelt het verhaal van Lizzie Borden, die bekendstaat om de moord op haar ouders. In acht afleveringen probeert regisseur Ian Brennan haar verhaal tot leven te brengen. Ook de vorige seizoenen, die erg populair waren, werden door hem gemaakt. Daardoor waren de verwachtingen voor dit nieuwe seizoen best hoog. Toch valt het resultaat wat tegen. Het seizoen is minder sterk dan de vorige en soms is het moeilijk om de aandacht erbij te houden.

Wat vooral opvalt, is het acteerwerk. Maggie, gespeeld door Vicky Krieps, acteert op sommige momenten heel overdreven, waardoor het niet echt geloofwaardig overkomt. Ook andere scènes komen niet geloofwaardig over. Zo is er een scène waarin Lizzie, gespeeld door Ella Beatty, en Maggie de ouders van Lizzie proberen te vergiftigen door gif in de oesters te doen. Daarbij beginnen de ouders heel overdreven over te geven. Het ziet er zo nep uit dat de kijker meteen uit het verhaal wordt gehaald. Dat is jammer, want zo’n scène zou eigenlijk spannend moeten zijn. Toch bevat de reeks ook sterke scènes. Het moment waarop Lizzie en Maggie hun eerste moord plegen op Bertha Manchester is bijvoorbeeld spannend. De filmmuziek maakt de scène nog intenser en zorgt ervoor dat de kijker helemaal opgaat in wat er gebeurt. Ook de speciale effecten zijn goed uitgewerkt. De beelden van de verminkte lichamen zien er heel realistisch uit en zijn soms zelfs griezelig om naar te kijken.

Less is more
Daarnaast lopen er naar mijn mening te veel verhaallijnen door elkaar. Er zijn drie verschillende verhalen, waarvan er twee goed te volgen zijn. Het verhaal van de gravin en dat van Lizzie hangen met elkaar samen. Door de verhaallijn van de gravin wordt duidelijker hoe Lizzie uiteindelijk op het idee komt om haar ouders te vermoorden. Dat verhaal is dus een goede toevoeging aan de reeks. Het verhaal van Aileen, een moordenares die geobsedeerd is door Lizzie Borden, voelt dan weer minder noodzakelijk. Het voegt weinig toe en maakt het verhaal soms onnodig ingewikkeld.

Een sterk einde na een moeizame start
Naarmate het seizoen vordert, wordt de reeks sterker. Vooral de laatste twee afleveringen springen eruit. Als het hele seizoen vanaf het begin hetzelfde niveau had gehaald, was het een veel aangenamere kijkervaring geweest. Ook de afronding van het verhaal van de gravin in de laatste aflevering is geslaagd. Omdat die verhaallijn doorheen de reeks aanwezig blijft, wekt ze nieuwsgierigheid naar de afloop. De laatste scène is dan weer een vreemde keuze. Het moment waarop Aileen in de hemel is en wordt weggebracht door Lizzie en Maggie, het voelt nogal bizar aan. Het moment waarop het gordijn sluit, is daarentegen wel sterk. Het lijkt alsof het verhaal letterlijk wordt afgesloten.

Uiteindelijk is dit het minst sterke seizoen van de vier. Er zitten zeker goede momenten in, maar het acteerwerk is niet altijd overtuigend en sommige scènes zien er nogal nep uit. Ook voelt het verhaal van Aileen overbodig aan. Vooral in het begin is het moeilijk om in het verhaal te komen, terwijl de laatste afleveringen juist sterk zijn. Dat is jammer, want er had duidelijk meer in gezeten.