26/10/2026

RECENSIE – Erkenning voor een dichter, niet helemaal voor ‘Late Fame’

 

In Late Fame spiegelt Kent Jones de nostalgische kunstscene uit de jaren zeventig in New York aan het moderne luxeleven. Hij schetst het verhaal over een gepensioneerde postbesteller die een dichtbundel uitbracht en vijftig jaar later wordt herontdekt door enkele jonge kunstenaars.

 

Regisseur Kent Jones weet exact hoe de filmwereld werkt. Als directeur van het New York Film Festival, van 2013 tot 2019, kent hij de ingrediënten van een geslaagde film. Bovendien bereidde hij zich grondig voor op zijn carrière als fictieregisseur met de documentaire Hitchcock/Truffaut en de speelfilm Diane, waarmee hij op het Tribeca Film Festival drie prijzen won. Met zijn nieuwste film hoopt hij opnieuw indruk te maken. Late Fame is gebaseerd op het gelijknamige boek van Arthur Schnitzler en vertelt het verhaal van Ed Saxberger (Willem Dafoe), een vergeten dichter die jarenlang post heeft gesorteerd. Wanneer een groep jonge kunstenaars zijn oude poëzie herontdekt, krijgt hij plots opnieuw erkenning. Hij laat zich meeslepen door hun aandacht en door de mysterieuze Gloria (Greta Lee), maar begint te twijfelen aan de oprechtheid van hun bewondering.

 

Rust als sterkte en zwakte

Het New York uit de jaren zeventig, dat geassocieerd wordt met hectiek en chaos, vormt een opvallend rustpunt. Die kalmte past bij het bestaan van Saxberger, maar trekt ook de film zelf naar een slakkengang zodra hij de groep ontmoet. Het verhaal loopt door, zonder dat er echt veel gebeurt, en het tempo zakt gaandeweg in. Scenarist Sam Bury lijkt zo betoverd door de melancholie van de vergeten dichter dat hij vergeet zijn verhaal voldoende leven in te blazen. Zelfs New York, de stad die nooit slaapt, lijkt hier moeite te hebben om wakker te worden.

 

Tegenstrijdigheden

Wat de film wel jong houdt, is te wijten aan de groep rijke jonge schrijvers onder leiding van Meyers (Edmund Donovan), genaamd ‘The Enthusiasm Society’. De bende zorgt geregeld voor een glimlach, maar roept tegelijk vragen op. In de sferen van het oude New York uiten ze hun bedenkingen bij smartphones, terwijl ze zelf over de nieuwste iPhones beschikken en Alexa gebruiken. Die tegenstrijdigheid vormt een groot contrast met de oudere Saxberger, die zich door de groep laat meeslepen en opnieuw het gevoel krijgt dat hij ertoe doet.

 

Twee acteurs in topvorm

Hoofdacteurs Willem Dafoe en Greta Lee tillen Late Fame naar een hoger niveau. Dafoe speelt Saxberger met ingetogenheid, kalmte en verbijstering. Hij geeft zijn personage een natuurlijke, warme en ontspannen uitstraling. Iets totaal anders dan de gelaagdheid van de flamboyante Gloria, gespeeld door Greta Lee. Haar flirterige uitstraling doet Saxbergers hart sneller slaan, wat resulteert in verschillende dates. Maar wanneer de groep een lezing organiseert en Gloria niet komt opdagen, maakt haar glamoureuze, mysterieuze imago plaats voor een flauwvallende, door drugs beïnvloed samenraapsel. Een rol waar de fenomenale acteerprestaties van Lee dus perfect tot uiting komen. De chemie tussen Lee en Dafoe spat van het scherm, het sensuele en het onzekere gaan uitstekend samen.

 

Een climax die op zich laat wachten

Alles werkt toe naar de lezing van de jonge kunstenaars, waar Saxberger voor het eerst in lange tijd een nieuw gedicht zal schrijven. Maar dat gedicht komt er niet. Als kijker blijf je wachten op een ontknoping die uitblijft. Na afloop overheerst bovendien de verwarring. Je blijft met vragen achter en soms zelfs het gevoel dat je belangrijke scenes hebt gemist. Mogelijk maakt ook het ontbreken van ondertitels het moeilijker om alle dialogen te volgen. Een goede kennis van het Engels is hier dus geen overbodige luxe.

Uiteindelijk overheersen mineur, eenzaamheid en verdriet. Met Willem Dafoe en Greta Lee heeft Late Fame twee sterke acteurs om te overtuigen. Ook het verhaal over een vergeten dichter die opnieuw erkenning krijgt, heeft potentieel. Toch doen het trage tempo en de vele vragen bij de ontknoping afbreuk aan het geheel. De rustige vertelstijl past bij Saxbergers verhaal, maar vertraagt de film uiteindelijk te veel, waardoor Late Fame niet helemaal weet te overtuigen.

 

Beeld: Late Fame – @Film Fest Gent