Met 593 matchen en 20 prijzen op zak vertrekt Pep Guardiola door de grote poort bij Manchester City. Aan een geslaagd huwelijk met vooral veel binnenlands succes komt na tien seizoenen een einde.

Na een flirt van meer dan een jaar maakte Manchester City op 1 februari 2016 de nakende komst van Pep Guardiola eindelijk bekend. De Spanjaard zat in zijn laatste van drie contractjaren bij Bayern München en had nood aan een nieuwe omgeving.

De toenmalige CEO van Manchester City Ferran Soriano en zijn sportief directeur Txiki Begiristain aarzelden geen moment om Pep te paaien. Hij kende hen al van hun passage bij Barcelona en met zijn palmares zou hij ongetwijfeld de strafste slag op trainersvlak zijn voor de blauwen uit Manchester.

Zakgeld voor Pep
En zo geschiedde. Guardiola koos ervoor om zijn aflopende contract niet te verlengen en in de zomer van 2016 de oceaan over te steken richting het Britse eiland. Zijn twee landgenoten beloofden hem minstens 150 miljoen euro’s om mee te spelen. Tien seizoenen later staat de uitgaventeller op meer dan twee miljard.

Seizoen één was duidelijk nog even wennen voor de Spaanse topcoach. Ondanks een gloeiend hete start met tien overwinningen op rij in alle competities bleek al snel dat zijn team (nog) niet over de kwaliteiten beschikte om zijn spel optimaal uit te voeren. Vooral de defensie bleek een achilleshiel te zijn bij de verrassende uitschakeling tegen AS Monaco in de achtste finales van de Champions League. In de Premier League werd op de slotspeeldag plek 3 vastgelegd op 15 punten van kampioen Chelsea.

Wat een sprong maakte zijn ploeg in z’n tweede jaar. Dankzij enkele forse investeringen, vooral achterin, zorgde hij voor één van de meest legendarische seizoenen van een club in de Premier League. 32 van de 38 wedstrijden werden gewonnen, tot op heden een record, en voor het eerst slaagde een ploeg erin om 100 punten te verzamelen in een seizoen. Hallucinant. Van september tot december werd Guardiola viermaal op rij verkozen tot manager van de maand. Na een seizoentje opwarming was hij eindelijk klaar om Engeland helemaal te veroveren.

Maar nog straffer was misschien wel het seizoen dat daarop volgde. In een onwaarschijnlijk scenario werd het Liverpool van Jürgen Klopp, dé absolute nemesis van Pep in zijn City-periode, met maar liefst 97 punten géén kampioen. Guardiola pakte er eentje meer in een onwaarschijnlijk straffe titelrace waarin geen van beiden een krimp gaf.

De Premier League is de Champions League niet
Maar het was niet allemaal peis en vree. De dominantie in eigen land was onwaarschijnlijk straf, maar wie zó goed presteert en zó veel geld uitgeeft wil uiteindelijk maar één ding: de Champions League. Dat bleek toch niet zo’n evidentie als de eigen competitie. Drie jaar op rij kwam Manchester City niet verder dan de kwartfinales. Nochtans kregen ze tweemaal een Engelse tegenstander op hun bord met Liverpool en Tottenham Hotspur, maar de Champions League bewees dat het een andere competitie is dan de Premier League. Toen City in 2020 dan ook verrassend onderuit ging tegen het financieel veel bescheidenere Lyon, begon de druk stilaan toe te nemen.

Nadat de titel ook niet gewonnen werd dat jaar, was het opnieuw tijd voor een kleine stoffering achterin. Ook deze was zeer succesvol: de titel ging terug naar de Citizens en Pep sloeg er niet enkel in om voorbij die dekselse kwartfinale te geraken, maar zelfs helemaal tot in de finale. Het moment was daar, Guardiola kon eindelijk de beker met de grote oren naar de blauwe kant van Manchester brengen als favoriet tegen Chelsea. Maar Guardiola zou Guardiola niet zijn als hij geen vreemde toeren uithaalt. In de finale zette hij Cancelo op de bank en speelde hij plots zonder echte verdedigende middenvelder. Het zou hem zuur opbreken: Chelsea gaf weinig weg en counterde zich naar een 1-0 overwinning.

Waar de competitie inmiddels op autopiloot gewonnen kon worden, bleef de geest van de Champions League rondspoken op het Etihad Stadium. Er was nood aan een échte toptransfer die Europa op z’n grondvesten zou doen daveren. En daarvoor koos Pep voor de Noorse machine Erling Haaland, met 60 miljoen toen al slechts een koopje. En hij bleek het ontbrekende puzzelstuk. In 2023, het eerste seizoen van Haaland, pakte Manchester City niet alleen z’n eerste beker met de grote oren, maar ook de landstitel én de FA Cup. Na 13 jaar werd Pep Guardiola voor een derde keer uitgeroepen tot coach van het jaar.

Een geweldig hoogtepunt voor de coach, dat hij in de jaren nadien niet echt meer bereikte. Hij won nog een keer de titel en onderweg wat bekers, maar de topprijzen bleven de laatste jaren wel uit. Dit seizoen pakte hij voor het eerst in twee opeenvolgende seizoenen geen landstitel. Een einde in mineur? Dat ook niet per se.

De afdruk van Guardiola
Pep Guardiola heeft voor eeuwig zijn stempel gedrukt op het Engelse voetbal. Om de Spanjaard aan tafel te zetten met misschien wel de allergrootste van het Engelse voetbal, Alex Ferguson, is al even geen boude uitspraak meer. Qua prijzen per seizoen steekt Guardiola zelfs boven de Schot van Manchester United uit.

Maar de grootste afdruk die Guardiola in het voetbal zal nalaten, is ongetwijfeld het aantal spelers en assistent-coaches die hij geïnspireerd heeft. Zijn voormalige assistent Enzo Maresca zal waarschijnlijk zijn opvolger worden. Mikel Arteta, die dit seizoen de Premier League won met Arsenal én de Champions League-finale verloor was jarenlang zijn assistent. Luis Enrique, die Arteta met PSG klopte in de finale, zat bij de reserven van Barcelona toen Pep daar trainer was. En wat dan te zeggen over Xavi Hernandez, Xabi Alonso en Vincent Kompany, die allemaal speler waren onder Guardiola.

Neen, Pep mag dan wel vertrokken zijn, maar zijn invloed zal nog jaren in het Europese topvoetbal gegrift staan. Waar zijn pad hem nu brengt is nog een mysterie, al zal het hoogstwaarschijnlijk een landenteam worden. Engeland is hij duidelijk nog niet beu, want hij zou zijn vrienden al gezegd hebben dat hij op die job aast. De moeilijkste trainersjob in de wereld? Da’s een uitdaging die Pep Guardiola ongetwijfeld met veel plezier aangaat.

Foto CC BY-SA 4.0: Steffen Prößdorf