![](https://21bis.be/wp-content/uploads/2021/01/135522416_3493133824054977_8183010847271731211_n-scaled.jpg)
Blokken in corona- en feestijden
De blokperiode in de kerstvakantie is nooit leuk. Maar al zeker niet als je daarbovenop ook nog eens in lockdown moet. Wij vroegen aan studenten die over heel Vlaanderen studeren, wat ze nu eigenlijk dachten van die blokperiode tijdens de kersperiode en lockdown.
Jannes Yacef – 3e Jaar Geschiedenis en Archeologie – Brussel
‘Er is geen variatie te vinden in mijn dagen, je vrienden niet kunnen zien, geen familie tijdens de feesten, … Plezant is anders. De blok zelf vind ik zelfs niet meer zo erg, voor mij al sinds de 1e lockdown blok. Ik heb immers enorm veel zelfstudie omdat het merendeel van mijn lessen weg zijn gevallen. Het ergste vind ik nog dat er simpelweg geen rekening wordt gehouden met de studenten van het hoger onderwijs Buiten af en toe een mail met een gedicht over sterkte’ en ‘doorbijten’ heb ik amper iets gehoord van mijn faculteit.
Over de feesten dan nog iets positiefs: we hebben wel kunne skypen met de familie. Het is natuurlijk niet hetzelfde als in het echt, maar het is beter als niets.’
Flor Sanders – 1e Jaar Master Burgerlijk Ingenieur – Gent
‘Ik vind het zeer jammer dat we in deze periode, die sowieso al zwaar is voor studenten, onze sociale contacten zo hard moeten inperken dat velen onder ons enkel nog ons directe gezin zien. We mogen ons gelukkig prijzen dat het via internet wel nog mogelijk is contact te houden met elkaar, zelfs zonder samen te komen. Maar niets kan op tegen samen na een examen op café uitblazen en nabespreken. Het besef dat deze maatregelen noodzakelijk zijn is er echter ook. Rekening houdend met de context is enkele maanden minder mensen zien een kleine kost om te betalen, zeker als dat wil zeggen dat we zo levens sparen. Maar het blijft moeilijk. Vooral ook omdat we normaal een ontspannende lesvrije week hebben om naar uit te kijken die er dit jaar, zoals zo vele dingen, zeer anders zal uitzien.’
Quinten Iwens – 2e Jaar Geneeskunde – Leuven
‘De studenten hebben het zwaar gehad. Het sociaal leven is voor iedereen weggevallen, en dat is natuutlijk niet fijn, maar dat is voor iedereen hetzelfde. Wat er bij de studenten bijkomt is dat onze dagelijkse activiteiten wegvallen. Naar de les gaan, in de bib leren, … Alles valt van de ene dag op de ander weg. Student zijn is meer dan studeren alleen he! Van andere studenten kan je vaak veel leren in de les bij een oefenzitting bijvoorbeeld. Volwassenen in een de meeste sectoren die blijven hun alledaagse job wel bewaren, met een masker en afstand dan. De horeca en zorgpersoneel hebben eht natuurlijk nog zo veel zwaarder gehad, daartegen is onze ‘miserie’ niets.
Maar er is nog iets wat voor jongeren wegvalt . Vooral als je jong bent hoor je je te ontplooien als mens, doe dat maar eens in uw kamer achter uwen pc. Daar komt niets van in huis eh.’
Myrddin Berghmans – 2e Jaar Ecotechnologie – Kortrijk
‘Voor mij waren de feesten het meest veranderd: in plaats van een groots familiefeest, ging alles nu over skypegesprek. Voor mij was dit een soort van ‘positieve’ verandering aangezien ik snel vermoeid raak van drukte, en socializen in het algemeen. Met zoveel mensen over skype spreken is natuurlijk wel erg chaotisch. Een echt gesprek is er dan ook niet echt uitgekomen, wat jammer was.
Langs de andere kant van mijn familie hebben we iets soortgelijk gedaan, maar daar zijn we met een stuk minder dus werkte het een stuk beter. De blok is voor mij grotendeels hetzelfde, ik studeer sowieso van thuis uit. Voor degenen die in een bib studeren is het waarschijnlijk een groter verschil.’
Quinten Berghmans – 2e Jaar Burgerlijk Ingenieur – Gent
‘Voor mij zijn de blok en de feesten dit jaar echt veel slechter dan anders. Ik neig sowieso naar sociaal contact. Dat heb ik dit jaar al meer dan genoeg moeten missen, maar met de feestdagen weegt dat dubbel en dik door. Het meest negatieve aan dit hele gebeuren vind ik gewoonweg niet met mijn vrienden kunnen afspreken. Zelfs een gewoon familiefeest zou mij al gelukkig maken.’
Tekst en foto’s: © Robbe Debraekeleer